sosyomat.com

Ne bir ses nede haber gelmiyor artık senden
öylece kalakaldım da deli hasretinle ben
Bir yabancı selamı ile hüzünlere daldım
kendi ellerimle ben beni kederlere saldım
sonunda bi oyuncak karasevda aldım senden
yani degişmedim hala öyle biraz çocuk kaldım

yok öyle el gibi durma gül biraz sana gülmeler yaraşır
yok öyle güz gibi soguk olma güz ayrılık taşır...

jnm benim ne saman istersen...evim sana hep açık...mux...

- Yükseklerden korkarım biraz..
+ Anlıyorum.
+ Kaçıyorsun değil mi?
- Kaçmıyorum sadece… Bilmiyorum. Altından kalkamayacağım bir hale gelmeye başladı her şey. Boyumdan büyük işlere bulaştığımı hissediyorum. Korkuyorum. Aptalca bir şey yapmaktan korkuyorum.
+ Aptalca bir şey yaparsan sonra ne olacak?
- Düşmekten korkmaz mısın?
+ Tırmanmak bazen bir hatadır. Buna hiç kalkışmamak ise daima bir hatadır. Tırmanmazsan düşmezsin. Bu gerçek. Ama başarısızlık bu kadar mı kötü, bu kadar mı zor?
(Thanks to Neil Gaiman)

Var mıdır nalçaları sevincin
gün tene değince kanatları uzar mı
derin bir secde gibi rüzgâra aşılanmak
dostları düşünmenin çarpıntısından mı

Yokum arkadaş düşünmekle varılan tada
hayata yalnızca kafanı banmak
gövdende namusluca güdebilmek sevinci
elbet burkulup kalmaktan iyi.
Kara gözlerimde uğuldayan bu değil ancak
elde tüfenk, elde âlet, yürekte kor
cebelleşmek yalanla, kirle, tahvilatlarla
damarlarına papatyalar doldurarak
bir serinlik olup dünyaya sokulmak.

Ben bir deli fışkın değil miyim
sahibim Köroğlu’nun da sahibi değil mi
ve çocukların ezbere bildiği gömleğimin
kendirini kendim ekmedim mi

Öyleyse arkadaşım sinem kanayadursun
ta ki sürgün ya da mahpus kırışıklar yerine
yüzümüz köylü ve gurbetçi yanıklığa dursun
sevmekle doğrulanmıyor madem kalbimiz
girelim yarimizin avlusuna tam tekmil
ve mürdüm erikleri
ve dopdolgun elmalarıyla o bahçede
o geniş kalçalı yarimizi dört kere.

ismet özel

çok yakında inşallah...

sınavda başarılar ;)

amanda aman birileri kıskanmışmı rigelimi:)
olurmu öyle şey hiç yaparmıyım :)

rigel'i buldu, papucumu dama attı.. :p

Bütün dünyayı sevginin renklerine boyayıp insanlara dağıt.Kendini sevginin bir rengi diye tanıt.Çünkü senin varlığın en büyük kanıt...

aynı senin gibi..

When you're gone
The pieces of my heart are missing you
When you're gone
The face I came to know is missing too
When you're gone
The words I need to hear to always get me through the day
And make it OK
I miss you

Diyelim yağmura tutuldun bir gün
Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek
Öbür yanda güneş kendi keyfinde
Ne de olsa yaz yağmuru
Pırıl pırıl düşüyor damlalar
Eteklerin uça uça bir koşudur kopardın
Dar attın kendini karşı evin sundurmasına
İşte o evin kapısında bulacaksın beni

Dun sabaha karsi kendimle konustum
Ben hep kendime cikan bir yokustum
Yokusun basinda bir dusman vardi
Onu vurmaya gittim kendimle vurustum
Ozdemir Asaf

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlığa saplanan noktasında,
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık.
Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

İçimde damla damla bir korku birikiyor;
Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...
Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;
Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;
Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!
Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;
Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler.

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;
Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.
Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir kuyuya,
Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi..

bazen daha fazladır herşey
bi eşikten atlar insan
yüzüne bakmak istemez yaşamın
o kadar azalmıştır anlam
o zaman hemen git radyoyu aç
bir şarkı tut yada bir kitap oku
mutlaka iyi geliyor
yada balkona çık bağır bağırabildiğin kadar
zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor
ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün
ayrılıktan kaçılmıyor
hem çok zor hemde çok kısa bir macera ömür
ömür imtihanla geçiyor
ben bu yuzden hiç kimseden gidemem gitmem
unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir
acının insana kattığı değeri bilirim küsemem
acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir
bi şiirden bi sözden bi melodiden bi filmden
geçerip güzelleştirmeden can dayanmıyor
yıldızların o ışıklı fırçası azıcık deymeden
bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor

ne yapsan olmuyor gözüm,
terk etmiyor bizi hüzün.
bir macera yaşamak dediğin
küçük zamanlar harmanı
sevindiğin üzüldüğün..
hatırlamaktan ibaret hatıralar nihayet
tesellisi çok zor sözün...

ne gemiler yaktım
o kadar yandı ki canım
sonunda karşıdan baktım.
ne göreyim kendime yıldızlardan daha uzaktım..

bu kızı yeniden büyütmeliyim
kor ateşlerde yürütmeliyim
değirmenlerde öğütmeliyim
farkındayım,farkındayım..

kazanmalı kaybetmeliyim
aşk uğruna harp etmeliyim
bu kızı yeniden büyütmeliyim...

kendini seçemiyorsun
bırakıp kaçamıyorsun
yazmadığın bir hikayede
uzun yada kısa vadede az biraz keşfediyorsun
öteki olabilmeyi
yerine koyabilmeyi
geride durabilmeyi öğreniyorsun...